Sor spehiye, rengê sores û xwesîye
Sor germe mîna xwîna mirov diherikiye
Sor renge, rengê azadi û serbistîye
Sor pîroze, rengeki nav ala Kurdan diçûrisîye.

Kesk xwezayî ye, hin dibêjin rengê pêxembere
Kesk ne tenê keske, sembola daristan û çiyayane
Ew çiyayên bilind, ew dest, gelî û deverên welatê me
Ne bi ti rengî ye, le tenê keske.

Ax! Axa me, axa me can fida kirine bi hezaran ser
Ji te dipirsin: tu çi rengî, tu dibêjî; ez zer
Ma ew dijmin çima nizanê qedê te weke cehsikê ker
Wellehi welatê min tu ji zêran gelek girantirî, ji ber ku tu qebul nakî tu zor û ezber.

Tistek tenê ma ku ez, rebenê xwedê, binime ziman
Ew jî spîye, derdora wê ava kehnîye.
Spîye astîye, biratî û hevaltîye, aramî û rûmetîye
Li nav dile ala Kurdistanê, li nava kesk û sor û zerde
Mîna kewokeki li ezmanan, bi rengê xwe yê ronahîye.